Jonah Hill is gevierd acteur en regisseur. Persoonlijk kende ik hem niet bij naam maar zijn rol als Donnie in The Wolf of Wallstreet is me zeker bijgebleven. En voor zijn rol in Moneyball naast Brad Pitt werd hij genomineerd voor een oscar.
Zijn succes is hem zeker niet komen aanwaaien. Hij vertelt openlijk over zijn onzekerheden en angstaanvallen, die deels te maken hebben met zijn overgewicht en hoe anderen hem daarop bekritiseerden. Vanaf pesten in zijn jeugd tot nare roddelpers gedurende zijn hele carrière.
Phil Stutz is Hill’s therapeut, en Hill heeft zoveel baat bij hun gesprekken dat hij iedereen gunt om daar wat van mee te krijgen. Hij krijgt Stutz zover om samen met hem een documentaire te maken over de bijzondere werkwijze van deze bijzondere man.
Stutz gebruikt hele duidelijke metaforen en concrete oefeningen in zijn therapie, zijn zogenaamde Tools.
Voor specifieke emotionele patronen zoals slachtofferschap, piekeren en uitstelgedrag heeft hij kaartjes met tekeningen en een oefening. Daarmee kan je in een paar stappen en een paar minuten uit een patroon stappen. Overal, in de bus, achter je bureau of tijdens het maken van een documentaire.
De film toont de diepe liefde en respect tussen de twee mannen, en wat er kan gebeuren als therapeut en client zich volledig laten zien in hun samenzijn. Het maken van de film ontvouwt zich voor allebei als een proces van persoonlijke groei, en de kijker leert ze allebei meerdere keren kennen.
Hill zegt dat de echte raad en daad voor hem het verschil maken met andere therapeuten:
Je spaart al je problemen op voor de therapeut, de professional, maar die luistert alleen. En je vrienden, die er geen verstand van hebben, geven steeds ongevraagd advies. Terwijl je zou willen dat het andersom was!
Respect en bewondering van mijn kant ook: hij geeft mensen echt grip op hun situatie. Want ja, mensen komen om gezien en gehoord te worden, maar bovenal om zich beter te voelen en verder te kunnen met hun eigen leven.
Leave a Reply